3Develop beeldblog Blog

De verdronken wereld: de wereldkaart als de ijskappen van Groenland en Antarctica gesmolten zijn, rond het jaar 4000

Als de poolkappen smelten: de verdronken wereld

Hoe zou de wereldkaart er uit zien als al het poolijs smelt? En hoe lang duurt het voor het zo ver is? Dat zijn actuele vragen nu klimaatverandering – eindelijk – op de politieke agenda staat. En als cartograaf kon ik het niet nalaten het worst case scenario eens in beeld te brengen. Zwaartekracht Als de Groenlandse ijskap smelt stijgt de zeespiegel 7 meter, als het ijs op Antarctica smelt veroorzaakt dat een stijging van 58 meter op. Bij elkaar dus 65 meter. Met let wel: dat is een gemiddelde. Want er speelt nog iets anders mee: de zwaartekracht. Zo’n...

De Mevlana-moskee in Rotterdam in de lente met op de voorgrond de DelfshavenseSchie

Rotterdam vanaf de minaret

Ik ben de afgelopen jaren vaak op hooggelegen plekken geweest om foto’s te maken van Rotterdam. Maar op Eerste Paasdag kreeg ik samen met een paar collega-fotografen de kans om de stad vanaf een wel heel ongebruikelijk standpunt in beeld te brengen: een minaret van de Mevlana-moskee. De foto-shoot was georganiseerd door Ramazan Aydogan van Rotta Historica, die ons eerder onder andere op de daken van gebouw Delftse Poort en het Erasmushuis bracht. Osmaans De Mevlana-moskee staat alweer sinds 2001 aan de Schie in Rotterdam-west. Het ontwerp is van de Schiedamse architect Bert Toorman. Hij kreeg van de Turkse gemeenschap...

De digitale sloophoutkaart van Europa, opgebouwd uit 54 verschillende stukjes virtueel gerecycled hout

De kaart van Europa in sloophout

Ruim op tijd voor de Europese verkiezingen is-ie klaar: de kaart van Europa in digitaal sloophout. De derde in een serie; eerder maakte ik een sloophoutkaart van Nederland en van de wereld. 54 landen Het maken van deze kaart was wel wat lastiger dan de vorige twee. In plaats van 12 provincies of zeven continenten hebben we hier te maken met 54 verschillende landen en landjes. En voor elk daarvan heb ik een apart stukje hout gezocht. Virtueel hout overigens, laten daar geen misverstanden over bestaan. Geopolitiek Je krijgt bij het maken van een kaart van Europa wel meteen te...

De Westersingel in Rotterdam in het blauwe uur voor zonsopgang met op het gras een laagje poedersuiker, euh, sneeuw

De flutwinter van ’18/’19

Nu inmiddels de magnolia’s in bloei staan is het de hoogste tijd voor mijn traditionele fotografische terugblik op de afgelopen winter. En wat een flutwinter was het… Ik weet het, weer en klimaat zijn niet helemaal hetzelfde en je kunt niet iedere milde winterdag meteen toeschrijven aan de opwarming van de aarde. Maar erg vrolijk wordt je er niet van, als sneeuwfotograaf. Toch had ook de winter van 2018/2019 een paar fotogenieke momenten. Maar je moest er wel snel bij zijn. Speldenprikje Het eerste winterse speldenprikje kwam op 16 december. Het was maar een flinterdun laagje sneeuw maar het leverde...

Twee verschillende ministatiefjes van de firma Manfrotto in een grasveld met madeliefjes

Op stap met de Manfrotto Brothers

Drie jaar geleden kocht ik, voor een euro of twintig, een ministatiefje: de Manfrotto Pixi. Een bijzonder zinnige investering, want de afgelopen jaren heb ik deze driepoot duizenden keren gebruikt. In de blauwe uren, bij het maken van HDR-foto’s en soms ook op klaarlichte dag omdat het zelfs dan vaak de scherpte van de foto’s ten goede komt. Door zijn compactheid is zo’n klein statiefje extreem stabiel. Eigenlijk zou er maar één reden kunnen zijn om een groter statief te gebruiken, namelijk als je een hoger standpunt wilt dan vlak boven de grond. Maar zelfs dan zijn er vaak muurtjes,...

Een regenboog achter de Hallgrimskirkja, de iconische kerk in het centrum van Reykjavik, IJsland

Winter in Reykjavik

Terwijl Nederland genoot van een zeer vroeg beginnend voorjaar, was ik samen met reisgenoot A. een week in de IJslandse hoofdstad Reykjavik. Daar was het absoluut nog geen lente, maar helaas ook net niet winters genoeg. Er lag ijs op meertjes, sneeuw op de bergen en hier en daar lagen grote sneeuwhopen op straat maar er viel geen nieuwe sneeuw. Enfin, dan moeten we nog een keer terug. Metropool Er is iets vreemds aan de hand met Reykjavik. De stad heeft, inclusief voorsteden, slechts 240.000 inwoners, net iets meer dan Eindhoven. Dat is overigens dan meteen wel tweederde van alle...

De planeten Aarde en Mars als twee strandballen in het zand, op de juiste schaalverhouding ten opzichte van elkaar.

Twee planeten op het strand

Met de kennis van het zonnestelsel, onze directe omgeving, is het treurig gesteld. Je zal de volksstammen de kost moeten geven die het verschil niet weten tussen het zonnestelsel, de melkweg en het universum, bijvoorbeeld. Zelfs de Volkskrant schreef ooit dat Jupiter de grootste planeet van het heelal is. De acht planeten opnoemen in de juiste volgorde is een basisvaardigheid die maar weinig mensen beheersen. Ook kennis over de grootte en onderlinge afstanden van die hemellichamen is slechts zeer beperkt aanwezig. Strandballen Om de een of andere reden denken veel mensen dat Mars groter is dan de Aarde. Wellicht heeft...

De Kraneschipbrug over de Leuvehaven bij het Maritiem Museum in Rotterdam tijdens het blauwe uur voor zonsopkomst

De ochtenden van januari

In een eerder blog vertelde ik dat de vroegste zonsondergang, de eerste mijlpaal op weg naar de lente, al op 12 december plaatsvindt. De laatste zonsopkomst (niet de allerlaatste natuurlijk, maar de minst vroege) valt pas tweeënhalve week later, namelijk op 30 december. De onderstaande grafiek laat het zien: op die dag komt de zon in Rotterdam – en in de rest van het land is het niet veel vroeger of later – om 8.50 boven de horizon. Ochtendexpeditie Zonsopkomst om tien voor negen; dat betekent dat je in januari niet extreem vroeg hoeft op te staan om het blauwe...

Houten wandelbrug door het getijdengebied langs de Oude Maas bij het Ruigeplaatbos in Hoogvliet

Terug naar Hoogvliet

De Rotterdamse wijk Hoogvliet, gelegen op ruim tien kilometer van de Coolsingel, is de moeder aller slaapsteden. Ik woonde er van mijn nulde tot mijn tweeëntwintigste. En erg enthousiast was ik daar niet over, to put it mildly. Een stadje met veertigduizend inwoners, maar zonder theater, bioscoop of andere vormen van cultuur en uitgaansleven. En met architectuur uit de rampdecennia zestig, zeventig en tachtig waar ik ook al niet blij van werd. Roots Ik kom bijna nooit meer in Hoogvliet; er woont ook bijna niemand meer die ik ken. Maar af en toe moet je toch eens terug naar je...

Foto gemaakt op een vroege winterochtend van de kubuswoningen in Rotterdam met een ontsierende witte bestelbus er voor

De Vloek van de Witte Bestelbus

Iedere fotograaf kent ‘m: de Vloek van de Witte Bestelbus. Nou ja, iedere stads- en architectuurfotograaf in ieder geval; bij portret- of macrofotografie, om maar eens wat te noemen, heb je er minder last van. Curse In het Engels klinkt het zo mogelijk nog dreigender: the Curse of the White Van. Ik heb het over het verschijnsel dat heel veel potentieel prachtige foto’s worden verknald doordat er een witte bestelbus geparkeerd staat op een plaats waar je ‘m liever niet wil hebben. Sick man! Irritant Natuurlijk zijn er ook busjes in andere kleuren. Om maar te zwijgen van motorvoertuigen in...