Categorie: Fotografie

Fotografie en visualisatie zijn als broer en zus. De apparatuur verschilt. Maar kleur, diepte, compositie, belichting, scherpte zijn in beide gevallen belangrijk. En het komt allemaal bij elkaar in Photoshop.

Het ideaal is natuurlijk een artist impression die niet te onderscheiden is van een foto, of andersom.

De thema’s van mijn fotografie zijn grotendeels hetzelfde als van mijn visualisaties architectuur, stede(n)bouw, landschap, openbare ruimte, infrastructuur, industrie, interieur en water. Alleen de ruimtevaart blijft, vooralsnog, het domein van de artist impressions.

Oude roestige installatie in een vijver in het Waterloopbos in de Noordoostpolder op een regenachtige dag in de herfst

Herfst in het Waterloopbos

Het Waterloopbos in de Noordoostpolder heeft een post-apocalyptische kwaliteit over zich. Het is alsof er vijftig jaar geleden een nucleaire ramp heeft plaatsgevonden. Overal zie je muurtjes, sluisjes, kanaaltjes en vreemde installaties, deels overwoekerd door het bos. Waterbouw De werkelijkheid is, gelukkig, iets minder dramatisch. Dit bos was van 1952 tot 1995 een dependance van het Waterloopkundig Laboratorium. De talloze waterlopen en vijvers met hun raadselachtige artefacten zijn de overblijfselen van waterbouwkundige schaalmodellen. Het gebied is tegenwoordig een rijksmonument, in beheer bij Natuurmonumenten. November Ik was deze zomer voor het eerst in het Waterloopbos. Toen vond ik het al erg...

Grasdijk tussen Brouwershaven en Bruinisse, onderdeel van een lange-afstandswandeling rond de Grevelingen

Wandelen rond de Grevelingen

Na de voltooiing van het Oosterscheldepad stonden vrienden Arie, Maarten, Bart en ik voor de keuze. Welk lange-afstandswandelpad gaan we nu lopen? Het Grevelingenpad misschien? Opvallend genoeg bestond er nog geen wandelroute om dit grootste zoutwatermeer van Europa. Maar geen nood, vriend Bart woont op een steenworp afstand van de Grevelingen, kent het gebied goed en schudt keer op keer de prachtigste routes uit zijn mouw. Intussen hebben we acht etappes van het pad afgelegd. De voltooiing wordt verwacht in 2020, maar hier is alvast de blogpost. De kaart is interactief: zoom en klik voor meer informatie. We hadden het...

Een nieuwe betonnen brug in een landschap met kreken en bloemenvelden in de Noordwaard in de Biesbosch op een zomerdag

Ruimte voor de rivier: Noordwaard en IJsseldelta

Het Ruimte voor de Rivier-programma kwam tot stand nadat in de jaren negentig de Betuwe en een aantal andere gebieden bijna onder water liepen. Het centrale idee was toekomstige overstromingen te voorkomen, niet door de gebruikelijke dijkverzwaringen, maar door het graven van nieuwe geulen en het anders inrichten van de uiterwaarden. Bij die ontwikkelingen in het rivierengebied moesten ook natuur en recreatie nieuwe kansen krijgen. Is dat laatste een beetje gelukt? Om dat te checken heb ik deze zomer kort na elkaar twee Ruimte voor de Rivier-projecten bezocht: de Noordwaard bij Werkendam en de IJsseldelta bij Kampen. Noordwaard De Noordwaard...

De Mevlana-moskee in Rotterdam in de lente met op de voorgrond de DelfshavenseSchie

Rotterdam vanaf de minaret

Ik ben de afgelopen jaren vaak op hooggelegen plekken geweest om foto’s te maken van Rotterdam. Maar op Eerste Paasdag kreeg ik samen met een paar collega-fotografen de kans om de stad vanaf een wel heel ongebruikelijk standpunt in beeld te brengen: een minaret van de Mevlana-moskee. De foto-shoot was georganiseerd door Ramazan Aydogan van Rotta Historica, die ons eerder onder andere op de daken van gebouw Delftse Poort en het Erasmushuis bracht. Osmaans De Mevlana-moskee staat alweer sinds 2001 aan de Schie in Rotterdam-west. Het ontwerp is van de Schiedamse architect Bert Toorman. Hij kreeg van de Turkse gemeenschap...

De Westersingel in Rotterdam in het blauwe uur voor zonsopgang met op het gras een laagje poedersuiker, euh, sneeuw

De flutwinter van ’18/’19

Nu inmiddels de magnolia’s in bloei staan is het de hoogste tijd voor mijn traditionele fotografische terugblik op de afgelopen winter. En wat een flutwinter was het… Ik weet het, weer en klimaat zijn niet helemaal hetzelfde en je kunt niet iedere milde winterdag meteen toeschrijven aan de opwarming van de aarde. Maar erg vrolijk wordt je er niet van, als sneeuwfotograaf. Toch had ook de winter van 2018/2019 een paar fotogenieke momenten. Maar je moest er wel snel bij zijn. Speldenprikje Het eerste winterse speldenprikje kwam op 16 december. Het was maar een flinterdun laagje sneeuw maar het leverde...

Twee verschillende ministatiefjes van de firma Manfrotto in een grasveld met madeliefjes

Op stap met de Manfrotto Brothers

Drie jaar geleden kocht ik, voor een euro of twintig, een ministatiefje: de Manfrotto Pixi. Een bijzonder zinnige investering, want de afgelopen jaren heb ik deze driepoot duizenden keren gebruikt. In de blauwe uren, bij het maken van HDR-foto’s en soms ook op klaarlichte dag omdat het zelfs dan vaak de scherpte van de foto’s ten goede komt. Door zijn compactheid is zo’n klein statiefje extreem stabiel. Eigenlijk zou er maar één reden kunnen zijn om een groter statief te gebruiken, namelijk als je een hoger standpunt wilt dan vlak boven de grond. Maar zelfs dan zijn er vaak muurtjes,...

Een regenboog achter de Hallgrimskirkja, de iconische kerk in het centrum van Reykjavik, IJsland

Winter in Reykjavik

Terwijl Nederland genoot van een zeer vroeg beginnend voorjaar, was ik samen met reisgenoot A. een week in de IJslandse hoofdstad Reykjavik. Daar was het absoluut nog geen lente, maar helaas ook net niet winters genoeg. Er lag ijs op meertjes, sneeuw op de bergen en hier en daar lagen grote sneeuwhopen op straat maar er viel geen nieuwe sneeuw. Enfin, dan moeten we nog een keer terug. Metropool Er is iets vreemds aan de hand met Reykjavik. De stad heeft, inclusief voorsteden, slechts 240.000 inwoners, net iets meer dan Eindhoven. Dat is overigens dan meteen wel tweederde van alle...

De Kraneschipbrug over de Leuvehaven bij het Maritiem Museum in Rotterdam tijdens het blauwe uur voor zonsopkomst

De ochtenden van januari

In een eerder blog vertelde ik dat de vroegste zonsondergang, de eerste mijlpaal op weg naar de lente, al op 12 december plaatsvindt. De laatste zonsopkomst (niet de allerlaatste natuurlijk, maar de minst vroege) valt pas tweeënhalve week later, namelijk op 30 december. De onderstaande grafiek laat het zien: op die dag komt de zon in Rotterdam – en in de rest van het land is het niet veel vroeger of later – om 8.50 boven de horizon. Ochtendexpeditie Zonsopkomst om tien voor negen; dat betekent dat je in januari niet extreem vroeg hoeft op te staan om het blauwe...

Houten wandelbrug door het getijdengebied langs de Oude Maas bij het Ruigeplaatbos in Hoogvliet

Terug naar Hoogvliet

De Rotterdamse wijk Hoogvliet, gelegen op ruim tien kilometer van de Coolsingel, is de moeder aller slaapsteden. Ik woonde er van mijn nulde tot mijn tweeëntwintigste. En erg enthousiast was ik daar niet over, to put it mildly. Een stadje met veertigduizend inwoners, maar zonder theater, bioscoop of andere vormen van cultuur en uitgaansleven. En met architectuur uit de rampdecennia zestig, zeventig en tachtig waar ik ook al niet blij van werd. Roots Ik kom bijna nooit meer in Hoogvliet; er woont ook bijna niemand meer die ik ken. Maar af en toe moet je toch eens terug naar je...

Foto gemaakt op een vroege winterochtend van de kubuswoningen in Rotterdam met een ontsierende witte bestelbus er voor

De Vloek van de Witte Bestelbus

Iedere fotograaf kent ‘m: de Vloek van de Witte Bestelbus. Nou ja, iedere stads- en architectuurfotograaf in ieder geval; bij portret- of macrofotografie, om maar eens wat te noemen, heb je er minder last van. Curse In het Engels klinkt het zo mogelijk nog dreigender: the Curse of the White Van. Ik heb het over het verschijnsel dat heel veel potentieel prachtige foto’s worden verknald doordat er een witte bestelbus geparkeerd staat op een plaats waar je ‘m liever niet wil hebben. Sick man! Irritant Natuurlijk zijn er ook busjes in andere kleuren. Om maar te zwijgen van motorvoertuigen in...