De terugkeer van molen De Noord op het Oostplein

Een paar weken geleden zag ik op Vimeo de film Rotterdam 2040, gemaakt door Gyz la Riviere. Een aanrader: de film zit vol met archiefbeelden over Rotterdam in allerlei verschillende tijdperken. Een film ook die je aan het denken zet over de typisch Rotterdamse neiging voortdurend historische gebouwen te slopen uit naam van de vooruitgang, of om andere redenen.

Natuurlijk heeft de Duitse luchtmacht in 1940 een onevenredig groot aandeel gehad in de sloopwerkzaamheden. Maar waar je zou verwachten dat men juist vanwege dat bombardement een beetje voorzichtig zou omgaan met datgene wat er over was, gebeurde het tegenovergestelde. Veel gebouwen die met een beetje moeite weer opgelapt hadden kunnen worden zijn kort na het bombardement alsnog gesloopt omdat ze niet pasten in de plannen voor een moderne stad. En ook na de oorlog viel het ene na het andere monument ten prooi aan de slopers.

De Lijst van Gyz

Gijz heeft een lijstje opgesteld van gebouwen die in zijn ogen herbouwd zouden moeten worden. Voor een daarvan, de Bijenkorf van Dudok, maak ik mezelf ook al enige tijd sterk. In veel gevallen moeten voor de herbouw kan beginnen een paar lastige vragen beantwoord worden. Zoals: wie gaat het betalen? Of: wat gaan we precies doen met zo’n herrezen monument? En bovendien: vrijwel altijd staat er inmiddels op de oorspronkelijke plek een ander gebouw. Voor de Koninginnekerk zou je een bejaardentehuis moeten slopen; voor de Schouwburg aan de Aert van Nesstraat moet je zelfs de Lijnbaan verleggen.

Verkeersknoop

Voor één gebouw op de lijst van Gyz gelden al die bezwaren echter niet of nauwelijks: Molen de Noord op het Oostplein. Die overleefde het bombardement maar sneuvelde in 1954 alsnog door een “gewone” brand. Een voorstel tot wederopbouw werd door de gemeenteraad verworpen omdat de molen toch al in de weg stond voor het verkeer. Een zo werd het Oostplein de winderige verkeersknoop die de naam plein niet echt verdient. Er is plek genoeg voor een molen, misschien niet precies op de oude locatie bij het eind van de Hoogstraat maar wel midden op het plein. En over de bestemming hoef je ook niet lang na te denken: een uitspanning met terras waar uiteraard broodjes geserveerd worden die gebakken zijn met zelfgemalen meel. En daarmee is ook de financiële vraag voor op zijn minst een deel beantwoord.

Een groener plein

Ik ben zelf alvast begonnen met een virtuele reconstructie. En ik heb van de gelegenheid gebruik gemaakt om het grotendeel steenachtige plein wat te vergroenen; in heel de stad rijden de trams tegenwoordig door gras, waarom nog niet op het Oostplein? Zo zou het er ongeveer uit zien:

Artist impression van Molen de Noord, herbouwd op het met meer groen heringerichte Oostplein in Rotterdam

Het herbouwen van molens is iets wat vaker vertoond is. In Schiedam maken ze er zelfs bijna een gewoonte van. In Rotterdam moet het dus ook kunnen. En misschien krijgen we dan de smaak te pakken en gaan we de rest van de lijst van Gijz afwerken.

Lees ook de vervolgpost waarin ik twee vragen beantwoord: hoeveel gaat het kosten en waar komt die molen precies?

You may also like...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Spam-controle: *