Vals beschuldigd van kunstmatige intelligentie
Kunstmatige intelligentie, je hebt er als fotograaf en/of kunstenaar steeds meer last van. Meestal omdat je werk verzuipt tussen de miljoenen middelmatige AI-plaatjes die dagelijks het internet opgepompt worden. En soms om een heel andere reden: omdat men simpelweg niet wil geloven dat je foto’s echt zijn…

Stockfoto’s
Sinds een jaar of tien upload ik soms wat foto’s uit mijn omvangrijke archief naar stockfotosites. Rijk zal ik daar niet van worden want het levert per foto bedroevend weinig op. Maar als die plaatjes op mijn harde schijf wegkwijnen verdien ik er helemaal niets aan. En omdat ik na al die tijd een flink portfolio heb opgebouwd op de diverse sites is het alles bij elkaar toch een leuke bijverdienste.
De laatste jaren is er wel steeds meer concurrentie van AI, kunstmatige intelligentie dus. Je hoeft tegenwoordig de deur niet meer uit om prachtige foto’s te maken van mensen en dieren, steden en landschappen. Of nou ja, prachtig… Als je weet waar je moet kijken pik je die AI-plaatjes er zo uit. Maar het grote publiek heeft het niet in de gaten. Of het kan ze niet schelen. Er groeit een hele generatie op die denkt dat katten elkaar dagelijks uit wild stromende rivieren redden of helpen drukke snelwegen over te steken.
Bij de stockfotosites proberen ze het wel een beetje uit elkaar te houden. Op de meeste sites is het streng verboden AI-beelden aan te bieden alsof het echte foto’s zijn. Dat is op zich fijn maar het kan zich ook tegen je keren. Zo werd onlangs een batch foto’s van mij geweigerd met de mededeling: “Door AI gegenereerde inhoud is verboden. Herhaaldelijk indienen van dergelijke inhoud leidt tot opschorting en/of beëindiging van uw account.”

Betoverend
Het ging om foto’s gemaakt in Utrecht, begin november tijdens een wandeling met reisgenoot A. En eerlijk gezegd kan ik me de verwarring wel een beetje voorstellen. De foto’s zien er sprookjesachtig uit, bijna te mooi om waar te zijn. Maar ja, dat krijg je op een zonnige, windstille herfstdag in een oud Nederlands stadje. Zelfs in het doorgaans niet al te fotogenieke Lunetten zijn dan betoverende foto’s te maken.
Gelukkig heeft de betreffende site wel een beroepscommissie, waar ik een protest indiende. Niet omdat die paar foto’s me zoveel kunnen schelen. Maar ik wil niet het risico lopen dat mijn in tien jaar opgebouwde portfolio wegens een valse beschuldiging door de plee gespoeld wordt.

Begripvol
Ik kreeg een heel vriendelijke en begripvolle mail terug van Contributer Care. “We begrijpen heel goed hoe zorgwekkend dit kan zijn en helpen u daar graag bij!”. Maar wel met het verzoek een stap-voor-stap uitleg te geven over hoe de beelden tot stand gekomen waren. Tja, zoals alle plaatjes die ik upload, geschoten met een twaalf jaar oude Nikon D5100, en in Photoshop een klein beetje nabewerkt qua contrast en helderheid. Niets weggehaald, niets toegevoegd en zeker geen generatieve AI gebruikt.
Ik had verwacht dat de zaak daarmee wel afgedaan zou zijn. Maar nee, “we gaan dit bewijs delen met ons gespecialiseerde team om de afwijzing van uw geweldige inhoud nogmaals te controleren.” En dat gespecialiseerde team zit blijkbaar weken later nog steeds iedere pixel drie keer om te draaien, want ik heb niets meer gehoord. Enfin, het heeft wel, na een half jaar radiostilte, weer een leuke blogpost opgeleverd.


